Saturday, March 3, 2012

A Simple Understanding of Love


I once fell in love with a classmate during my high school years. She was the first girl whom I offered my best effort and love. She was my first date, the first girl whom I wrote a love letter, whom I gave a necklace and whatsoever. She was the first girl who made me feel loved. She was my first, and I was so lucky.

It was already a long time since we parted ways yet she is still in my heart until this time. Why should I forget her? As if I can do it. And why should I let go if it’s no need? Those days were one of the colorful experiences of my life, the unforgettable, one that is not like any other.

It was a history, not a past for me.

She didn’t break my heart and she didn’t hurt me.

Many people deceive themselves by their own way of thinking. Many choose to stay into a situation where they spend much time on their hurting. Many choose to prolong their agony. Which for me, is not healthy. It just wastes our time, our energy. Many sit in the corner of the room and choose to keep their burden stay forever. Many choose to cry…………………..forever.

What I just wanna say is simple. More often than not, people seem to find reality as fantasy. They seem to be blinded by their imaginations and choices. It’s up to a person to see a situation. Loneliness is a choice, happiness too.

We need others, others need us. We learn from others, others learn from us.

Love is amazing. It is indeed for us. It is within us. We share it. We try as much as possible not to hurt others so that others may also love us the best they can. We need not to be alone. Love relates person to person, people to people.
We do not limit it. We make the best of it.

***
This article was also published in Filipino™ Blog Network:

Manners 101: Huwag kang Ganyan


MAY mga pangyayari talaga sa ating pamumuhay araw-araw na hindi natin dapat baliwalain.

Ito ang mga pangyaring hindi kanais-nais na masaksihan at higit sa lahat, mapagdaanan o maranasan. Ito ang mga bagay-bagay na gustong gustong gawin ng iba, mga gawaing naging parte na ng sistema ng pamumuhay na hindi naitama o pilit ibinaluktot sa kanya-kanyang rason.

Ito ang mga pag-uugaling hindi naiisip ng ilan kung ano ang mga naidudulot nito sa kapwa sapagkat normal na lamang ang mga ito sa kanila, ipinasapamuhay na at mahirap na ring tanggalin at baguhin. Kaya ito na ang pagkakataon upang pag-usapan natin ang mga pangyayaring madalas nating masaksihan na dapat ay hindi na nauulit-ulit.

I. Sa loob ng dyip

a) Dito madalas ang siksikan. Dito rin madalas mangyari ang “sikuhan.” Alam naman siguro ng mga kababaihan ang tinutukoy ko. Ilang beses na akong nakakita ng ganito. Kahit titigan mo na yung lalaki para lamang tigilan ang masamang layunin ay pilit pa rin nitong ginagawa. Kaya lagi sanang maging aware ang ating kababaihan sa ganitong pangyayari.

b) May mga tao talagang mas pinaiiral ang pride. Mahirap sumakay sa dyip na hindi nakaupo ng sapat. Natry ko na’to. Kahit pwede namang umurong ng kaunti, hindi nila magawa so no choice, uupo ka na lamang na parang ‘di karin nakaupo. Hindi na sila naawa.

c) Si mamang drayber, nagyoyosi. Kung ‘di mo man balak umalis, maging second-hand smoker na lang.

d) Para sa akin, hindi rin maganda yung basta abot na lamang ng bayad. Pwede namang sabihin ang mga katagang paki-abot po, pasuyo po etc. Pangit kasi yung sinusundot na lamang yung katabi e parehas naman kayong tao. Malay mo, iba pa masundot.

e) Huwag ring mag patugtog ng malakas. Iba-iba ang mundo pag nakasakay na sa dyip. Huwag mang-istorbo.

II. Sa mall, sidewalk, etc

Huwag humarang sa daanan. Yes! Ito yung mga pagkakataong may iniisip tayo tapos bigla tayong titigil na hindi namamalayang nakaharang na pala tayo sa daanan. Do not make public scandals. Ikaw rin, kung gusto mong pagtinginan ka ng iba.

III. Sa hapagkainan

Hindi ko lang po alam sa inyo kung naasar kayo sa mga kumakain ng maingay. Bukod sa tipikal na ingay talaga, ayoko yung maingay kumain. Ha? Paano ko ba sasabihin? Ito yung eating with the tongue and lips clapping. Ahahaha. Basta parang pumapalakpak. Ang sakit kaya sa tenga. Ewan ko. Para sa akin, i find this irritating.

One thing more. huwag maging buwakaw sa hapagkainan, kahit man maubos mo yan o hindi. Yung iba kasi (ako rin ba?) hindi iniisip yung kasama kung may nakain ba o wala. Basta busog, ok na. E paano sila?
………….
Marami pa pong mga pag-uugaling dapat nating itama. Hindi ko na po binanggit ang karamihan sapagkat alam natin ang mga ito. Minsan, ating itong binabaliwala ngunit mas makabubuting mapagsabihan ang kapwa para sa susunod ay alam nila ang dapat nilang gawin in a specific time and place.

“Manners are the unenforced standards of conduct which show that a person is proper, polite, and refined in a definite time and place. However, they are not like laws because there is no formal system of punishing. We can consider that the main informal punishment is social disapproval.” -wikipedia
***
This article was also published in Definitely Filipino™ Blog Network:

Ang Kapitbahay na Monster


Ahaha. Ito na siguro ang isa sa mga pinaka-EPIC kong isusulat sa buong buhay ko. Habang naglalaro ako ng “Backyard Monsters” dito sa facebook, bigla ko na lamang naalala yung mga kwento-kwento tungkol sa mga magkakakapitbahay na kailan man ay hindi nakuhang magkasundo at hindi na natanggal ang galit at poot sa isa’t isa.

Bakit nga ba nangyayari ito sa mismong magkakakapitbahay na imbes na magtulungan ay nagbabangayan?
Ano ba ang gusto mong maging kapitbahay? At anong klase ka bang kapitbahay? Hindi talaga natin maiiwasang hindi magkaintindihan minsan ngunit ano ba ang pinaiiral natin kung kaya ay nabubuo ang pangit na relasyon sa ating kapitbahay?
Subukan nating isa-isahin ang mga posibleng rason sa pagkakaroon ng iringan.

1) Basura/Kalat/Dumi. Wow, sino ba ang magkakagusto na dumihan ng kapitbahay mo ang bakuran mo? Sa una, pwede pa nating pagsabihan si kapitbahay pero kung paulit-ulit na lang, nakakasira siguro ng bait. Gusto mo malinis pero sila, walang pakialam. Anong gagawin mo?

2) Ingay. Ito ‘yung parang may sound system si kapitbahay na mula umaga hanggang gabi, hindi tumitigil. Ratratan ng kung anu-anong salita, sigawan, tawanan. Ang sakit sa tenga, hindi ba? Mahirap ‘pag laging ganito. Lugi pa, masaya sila, pero sakit sa tenga mo naman ang dulot na magtutuloy hanggang sa sakit sa ulo. Isali na rin natin yung speaker ni kapitbahay na kung magpatugtog ay para sa buong barangay. Ito yung parang laging may kaarawan sa pamilya ni kapitbahay o kaya’y gustong iparinig ang mga bagong kanta mapaOPM or foreign para lang bigyang puri. Basta masama ang labis, yun lang.

3) Hiniram ngunit ‘di na Bumalik. Sakit? Nakakaasar kaya ‘yung ganito. Ang ayos-ayos nilang hiniram tapos ang hirap-hirap hagilapin yung nanghiram kasama narin yung hiniram. Kung ibabalik man, ilang buwan na ang nakalipas at hindi na magagamit pa sapagkat pinaglumaan na dahil itinambak lang sa isang sulok. O kaya naman ay nasira ni kapitbahay kaya natatakot o nahihiya nang ibalik, naku naman. ‘Pag hihiram naman po, ingatan natin. Pero ok lang naman kung aksidente lang o ‘di sinasadya. Pero ang namimihasa, di na nakatutuwa.

4) “Stealer” (mas magandang pakinggan sa tenga) Mahirap po mamintang. Ang gusto ko lang iparating ay mag-ingat-ingat po tayo sa sadya ng iba. Hindi po bawal ang maging sigurista at maingat. Pero kung proven naman nang talagang may sakit si kapitbahay ng ganito, good luck nalang. Make the move.

5) Utang na nawawalang parang Bula. Ito ‘yung sa una ‘pag humiram, ibabalik kaagad ngunit sa kalauna’y mahirap nang bumalik. Ito namang si mabait na kapitbahay, hindi nililista ang utang ng iba o makakalimutin kaya ang utang ni kapitbahay ay nawawalang parang bula. Aking minamahal na kapitbahay, ‘wag namang samantalahin ang kabaitan ni isa pang kapitbahay. Sakto lang dapat para masaya ang buong barangay.

6) Tamad. Ito naman ‘yung kailangan mo ng tulong pero ang tamad nila? Kuha ba? Basta, ‘yung mabagal magbigay ng tulong, parang ganun yung ibig kong sabihin. Mamatay na yung tao, wala pa rin sila, parang ganun.

7) The great Storyteller. Masaya makipagkwentuhan pero paano kung ikaw na ‘yung pinagkukuwento ni kapitbahay sa iba pang kapitbahay na ikaw raw ay ganito at ganyan na hindi naman totoo? At mahirap din talaga ‘yung kapitbahay na madulas ang bibig na kahit pwede naman sanang inyo-inyo lang ay hindi pa rin talaga mapigilan ang kati ng bibig. Ito po yung more on hearsays. No personal experience sa sinasabi pero binabanggit at pinagkakaguluhan.

Marami pang rason kung bakit nagkakaroon ng lamat ang relasyon ng mga magkakakapitbahay, iba-ibang anggulo sa iba-ibang panahon. Kaya naman subukan nating tignan ang ating mga sarili at isipin kung ano nga ba ang tingin ng kapitbahay mo sa’yo. Ikaw ba ay isang responsable at kapaki-pakinabang sa kapwa o kabaliktaran nito?

Paminsan-minsan, kailangan nating tignan ang ating mga sarili sa salamin sapagkat iba ang naidudulot ng magandang panghabang-buhay na relasyon sa ating mga kapitbahay.

***
This article was also published in Definitely Filipino™ Blog Network: