Kape at Pandesal

Minahal kita sa bawat araw ng paglaki mo

Ang halakhak at ngiti sa iyong mukha ang kasiyahan ko

Kahit napupuyat at pagod na pagod sa katitingin sa’yo

Tiniis kong lahat dahil ikaw ay mahal ko.

Lumaki ka at natutong humakbang sa sariling paa

Gumaling sa pagtakbo at naging mas madaldal pa

Saksi ako sa paglaki mo, aking anak

Sa akin, isa kang bituin na humahalakhak.

Pumasok ka sa paaralan at natutong bumasa

Natutong bumilang, sumulat, at tumula

Talino at talento mo ay aking ipinagmamalaki

Nakatutuwang isipin, kay bilis ng iyong paglaki.

Dahil sa hirap ng buhay, pinili kong mangibang-bansa

Nakipagsapalaran upang sa gayon ay mapag-aral ka

Ito ay iyong sinang-ayunan habang tayo ay umiiyak

“Isa kang matalinong bata,” sambit ko, “huwag magpabaya anak.”

Bawat lingo, nagkukuwentuhan at nagtatanungan tayo

Ikaw ay nasa kolehiyo na, panaho'y tila nagbibiro

Ang hirap na pinagdadaanan natin ay lilipas din

Ilang taon na lang at gragraduate ka na rin.

Kahanga-hanga ka aking anak, hindi mo winaldas

Ang mga pagkakataon at panahong kay bilis lumipas

Ako’y tuwang-tuwa bagaman malungkot din

Sa tagal ng panahong hindi kita nakapiling.

Pasensya na anak, kaunting tiis na lang

Isang buwan at mahigit pa ang aking binibilang

Sa kabila ng ilang taong hanggang  sa telepono lang tayo

Ako’y maka-uuwi na rin at makakapiling mo.

Ikaw ang aking pamilya, walang katumbas na halaga

Sa’yo gugugulin ang panahon habang malakas pa

Sa pag-uwi ko, tanging hiling ko ay kape at pandesal

At tayo’y mananalangin at magpapasalamat sa Maykapal.

***

Ito ang aking opisyal na lahok sa Saranggola Blog Awards 5.