Paglalayag

Libong taon na ang nagdaan nang ang bangkang ating sinasakyan 
ay nagsimulang maglayag. 
Libo-libong alon na ang humaspas ngunit nandito pa rin tayo,
malayang naglalayag. 
Ilang kapitan na rin ang namuno upang sa gayon ay magkaroon pa tayo 
ng mas matibay pang pagkakaisa at pagkakabuklod-buklod. 
Ngunit bakit kaya mayroon pa rin sila
na pilit kinakamkam
ang pagkaing sapat lang para sa ating lahat. 
Bakit sa kabila ng mga turong ating ikinintal at isinapuso sa ating pagkatao
para lang di na mawala pa ay ngayo’y pilit binubura para sa sariling kapakanan,
pilit niyuyurakan ang pagkatao nang sa gayon ay umangat sa mga kasama?
Hindi ba nasa iisang bangka tayo?
At ang balanse ay mahalaga upang tayo ay umusad
at muling sikatan ng araw?
Ano ba ang dapat nating gawin upang gumaan naman ang pasanin
nitong bangkang ating sinasakyan?